Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Kilka słów o.... Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Kilka słów o.... Pokaż wszystkie posty

niedziela, 22 lutego 2015

Kilka słów o... filmach #1


Kilka słów o... to notki na tematy okołoksiążkowe, zbiorcze recenzje książek i filmów - jednym słowem moje pisemne monologi o tym, co akurat wpadnie mi do głowy. Dziś pogadam sobie troszeczkę o filmach, które ostatnio miałam okazję obejrzeć. Nie będą długie recenzje, lecz (jak w tytule) kilka słów o tym, co mi się w nich podobało a co nie :)


Rodzinne rewolucje - Blended (2014)
Po katastrofalnej randce w ciemno samotni rodzice, Lauren (Barrymore) i Jim (Sandler) zgadzają się tylko co do jednego – nie chcą się już nigdy więcej widzieć. Kiedy jednak każde z nich postanawia wyjechać na niezapomniane wakacje z dziećmi, okazuje się, że przez tydzień będą skazani na swoje towarzystwo w luksusowym afrykańskim kurorcie.













Duet Sandler-Barrymore znam już z komedii 50 pierwszych randek i choć nie przepadam za obsadzaniem głównych ról tymi samymi aktorami, to tu w ogóle mi to nie przeszkadzało. Widać, że tym aktorom dobrze się współpracuje i dzięki temu film zyskuje na wartości. Lubię komedie romantyczne i mimo, że wiedziałam od początku jak się skończy to myślę, że zasługuje na uwagę. To jeden z lepszych filmów tego gatunku jaki oglądałam w ostatnim czasie, ponieważ nie skupia się tylko i wyłącznie na relacji głównych bohaterów, ale jest również zabawny! Można się na nim pośmiać i pooglądać przepiękne widoki. Rzeczą, która bardzo mi się spodobała było dopasowywanie muzyki do nastroju bohaterów.
Ocena: 8/10



27 sukienek - 27 dresses (2008)
27 sukienek w szafie Jane. 27 ślubów i wesel. Bycie druhną dla 27 par. Oto życie Jane. Pewnego dnia złośliwy dziennikarz, Kevin, postanawia napisać artykuł o jej "weselnym" życiu ośmieszając to, w co wierzy Jane. Dodatkowo, w tym samym czasie, przyjeżdża jej siostra, Tess - i od razu rozkochuje w sobie szefa Jane. Nie byłoby w tym nic złego, gdyby nie fakt, że Jane kocha się w George'u. Kiedy Tess prosi ją o zaplanowanie ślubu, cierpliwość Jane się kończy. Jej, do tej pory skrywane, uczucia zaskakują wszystkich. I być może doprowadzą do wielkich zmian w jej życiu...









Film ten chciałam obejrzeć już od kilku lat i któregoś wieczoru wreszcie go włączyłam. Niestety nie przypadł mi do gustu. Główna bohaterka ciągle mnie irytowała. To biedulka, która całe życie pomaga innym nie myśląc o sobie. Przez większość filmu cierpi, bo jej siostra wychodzi za mąż za mężczyznę, którego kocha ona. Dziennikarz też nie był ani zabawny ani ciekawy. Nie czułam sympatii do bohaterów. Lubię komedie romantyczne, ale ta była schematyczna i ckliwa aż do bólu. Poza tym w nazwie "komedia romantyczna" mamy też człon "komedia" a tu zabawne było jedynie to, co Jane zrobiła na koniec z sukienkami. Nie czułam iskrzenia między bohaterami, przez cały czas miałam wrażenie, że są tylko znajomymi, a przecież chodzi o to by widz poczuł to zauroczenie, które wytwarza się między filmową parą. Plusem jest Katherine Heigl, którą lubię za naturalność.
Ocena: 4/10




Igrzyska śmierci: Kosogłos. Część 1 - The Hunger Games: Mockingjay Part 1 (2014)
Trzecia część "Igrzysk śmierci", jednego z największych kinowych hitów ostatnich lat i nowej, wielkiej popkulturowej sagi. W imponującej obsadzie znaleźli się nagrodzeni Oscarami Jennifer Lawrence i Phillip Seymour, a także Donald Sutherland. Po raz pierwszy w „Igrzyskach śmierci”, w jednej z kluczowych ról, zobaczymy Julianne Moore. Katniss wraz z matką i siostrą mieszka w legendarnym, podziemnym dystrykcie trzynastym, który, wbrew kłamliwej propagandzie, przetrwał zemstę Kapitolu. Z nowymi przywódcami na czele, rebelianci przygotowują się do rozprawy z dyktatorską władzą. Katniss, mimo początkowych wahań, zgadza się wziąć udział w walce. Staje się symbolem oporu przeciw tyranii prezydenta Snowa. 




Nikogo chyba nie zdziwię, jeśli powiem, że była to najbardziej wyczekiwana przeze mnie premiera kinowa minionego roku. Byłam pod wrażeniem ekranizacji W pierścieniu ognia i liczyłam na powtórkę z rozrywki. Ogromnym jej plusem jest to, iż świetnie oddaje zarówno klimat powieści jak i jej fabułę. Film Kosogłos moim zdaniem był nieco słabszy od poprzednika, ale cieszę się, że go obejrzałam i na 100% wybiorę się na część 2. 
Ocena: 8/10

Sprawa dla dwojga - Je fais le mort (2013)
Francois Damiens i Geraldine Nakache, w komedii o niespełnionym i  wyjątkowo uciążliwym we współpracy aktorze, który na potrzeby rekonstrukcji sceny przestępstwa musi wcielić się w rolę nieboszczyka. Jean Renault (Francois Damiens), aktor o przebrzmiałej sławie, niefortunnym nazwisku, fatalnej reputacji koszmarnego szczególarza i z pustym kontem bankowym dostaje ostatnią szansę - angaż jako asystent w kryminalnej sprawie, prowadzonej przez świeżo upieczoną panią prokurator (Géraldine Nakache). Nietypowa rola wydaje się dość prosta – ma odgrywać nieboszczyka w rekonstrukcji sceny zabójstwa. Jednak współpraca z panią prokurator iskrzy od samego początku, bo nawet w niemej roli Jean ma bardzo dużo do powiedzenia i ingeruje w najdrobniejszy element śledztwa.



Po obejrzeniu Nietykalnych - moim zdaniem genialnego francuskiego filmu z zabawnymi momentami, które nie polegały na sytuacjach typu przewrócenie się na skórce od banana, miałam nadzieję na kolejną świetną produkcję, gdyż rzadko sięgam po francuskie kino. Sprawa dla dwojga niestety nie umywa się do mojego ulubieńca. W drugiej połowie akcja się rozkręca, mamy tu wątek kryminalny, a wiecie, że ten gatunek uwielbiam, więc czułam się jak ryba w wodzie typując mordercę. W pewnym momencie intuicja podpowiedziała mi, kto nim moze być i tak też się okazało, więc specjalnego zaskoczenia nie doświadczyłam. Para głównych bohaterów jakoś mi do siebie nie pasowała, miałam wrażenie, że kto jak kto, ale oni w życiu nie powinni się zaprzyjaźnić czy w sobie zakochać. Nieco się na tym filmie rozczarowałam, uważam że jest on takim sobie średniakiem, choć za najzabawniejsze uważam to, iż główny bohater ma na nazwisko Renault, które fonetycznie wymawia się jak Reno, przez co niejednokrotnie mylono go z popularnym aktorem, co nie było dla niego zbyt przyjemne, zważywszy na to, iż sam grał najwyżej w reklamach środka na przeczyszczenie.
Ocena: 6/10



piątek, 14 listopada 2014

Kilka słów o... książkach, które zapoczątkowały moją sympatię do kryminałów




Kilka słów o... to notki na tematy okołoksiążkowe, zbiorcze recenzje książek i filmów - jednym słowem moje pisemne monologi o tym, co akurat wpadnie mi do głowy. Dziś chciałabym co nieco poopowiadać o serii książek, dzięki którym odkryłam, że czytanie kryminałów i powieści detektywistycznych sprawia mi niemałą frajdę.

Seria nosi tytuł Przygody Trzech Detektywów i adresowana jest do młodzieży. Ja czytałam ją przy końcu podstawówki czyli mniej więcej w wieku 11-12 lat, ale nie zraźcie się tym faktem na samym początku. Ma ona wielu autorów, którzy wspólnie pisali pod pseudonimem Alfred Hitchock. Jest to bardzo interesujące, ponieważ Alfred Hitchcock jest istotnym bohaterem całej serii i pojawia się w każdym z 41 tomów. To powiernik i niejednokrotnie zleceniodawca głównych bohaterów, który po wysłuchaniu ich historii spisuje je i wydaje. Dzięki temu historie nabierają wiarygodności i niemal wierzymy w to, że miały miejsce w rzeczywistości.

Bohaterami serii są trzej chłopcy: Jupiter - mózg całego zespołu, to on najczęściej wpada na tropy i dzięki swojemu nieszablonowemu myśleniu znajduje powiązania pomiędzy pozornie niemającymi ze sobą wspólnego poszlakami; Pete - to atletycznie zbudowany silny młodzieniec, który często pomaga wyswobodzić się chłopakom z tarapatów; i wreszcie Bob - sympatyczny i uczynny nastolatek zajmujący się prowadzeniem archiwum i dokumentacji biura. Postaci te są wprawdzie stereotypowe - Jupiter jako ten najmądrzejszy jest przy kości, a Pete muskularny, ale mimo tego nie da się ich nie lubić.

W każdej, liczącej sobie zazwyczaj około 100 stron książce, bohaterowie otrzymują pozornie banalne zlecenia, które często kończą się ucieczkami, porwaniami, szantażem ze strony winowajców czy innymi ekstremalnymi sytuacjami. I choć chłopcy zawsze uchodzą z tarapatów bez większych uszczerbków na zdrowiu to i tak podczas lektury czuć nutę adrenaliny.

Kilka lat temu czytanie tych książek przynosiło mi mnóstwo frajdy i zaczęłam szukać innych książek tego typu. Sympatia do tajemnic, zagadek i szukania odpowiedzi przez całą powieść pozostała mi do dziś i zawsze chętniej sięgnę po literaturę tego typu niż np. powieść obyczajową.

Cykl nosi nazwę "Kilka słów o.." tak więc nie będę się rozpisywać ze szczegółami na temat tej serii. Uważam, że warto o niej mówić i tak też czynię, ponieważ najprawdopodobniej większość z Was nigdy o niej nie słyszała. Mam nadzieję, że zechcecie kiedyś poświęcić godzinkę na lekturę którejś części, dodam że nie trzeba czytać ich po kolei, ponieważ w każdej na początku wspomniane jest pokrótce, czym zajmują się bohaterowie. Ja kilka lat temu byłam oczarowana tą serią i teraz do niej powracam co jakiś czas przypominając sobie lub poznając po raz pierwszy kolejne losy bohaterów i choć, z racji wieku, dostrzegam wiele zbyt prostych rozwiązań poszczególnych wątków, to i tak zakończenie mnie zaskakuje. Polecam gorąco Wam, a Wy polećcie młodzieży, bo seria zasługuje by kolejne pokolenie odkryło ją na nowo. A może i Wy zechcecie odpocząć od ciężkich i krwawych kryminałów i na nowo poczuć się dzieckiem?


poniedziałek, 22 września 2014

Kilka słów o... książkach na jesień 2014



Kilka słów o... to notki na tematy okołoksiążkowe, zbiorcze recenzje książek i filmów - jednym słowem moje pisemne monologi o tym, co akurat wpadnie mi do głowy. Dziś publikuję pierwszą notkę z tej serii, mam nadzieję, że z chęcią będziecie czytać mój cykl i wypowiadać się w komentarzach. Zaprezentuję 5 książek, które polecam na jesień, która oficjalnie rozpocznie się już jutro - świetnie nadają się na deszczową pogodę i na coraz krótsze dni. Mam nadzieję, że uda mi się publikować tego typu posty z początkiem każdej pory roku.

Przejdźmy więc do konkretów!


Beth Revis - W otchłani
Niekończące się jesienne deszcze dłużą się niczym wieloletnia podróż bohaterów powieści na odkrytą przez naukowców planetę, na której ponoć panują warunki do życia. Nie czytałam jeszcze kolejnych części, ale tę zdecydowanie polecam, m.in. dlatego, że nie ma w niej tandetnego romansu.







Heather Graham - Instynkt mordercy
Nie byłabym sobą, gdybym nie poleciła Wam kryminału. To było moje odkrycie ubiegłorocznej jesieni - bardzo miło mnie zaskoczyła. To powieść wielowątkowa, ale głównym wątkiem jest poszukiwanie zaginionej modelki. Zakończenie mnie zaskoczyło, mam nadzieję, że zaskoczy również Was.







Suzanne Collins - Igrzyska śmierci
Z racji tego, że zbliża się premiera pierwszej części Kosogłosa, polecam zapoznanie się z pierwszym, a najlepiej od razu z drugim tomem Igrzysk śmierci Suzanne Collins. Najprawdopodobniej macie jednak je już za sobą, ale nie szkodzi przecież do nich powrócić.







Gena Showalter - Alicja w krainie zombi
W tej powieści podoba mi się pomysł, jaki miała autorka dotyczący odżywiania się zombi. Nie zdradzę jaki, przekonajcie się sami.









Tahereh Mafi - Dotyk Julii
Choć bardziej podoba mi się druga część trylogii czyli Sekret Julii, to postanowiłam polecić tę, ponieważ być może jeszcze jej nie czytaliście. Jeśli nie powali Was na kolana, tak jak to było w moim przypadku, to nie zniechęcajcie się. Warto przeczytać tę część, bo Sekret... jest fenomenalny!







A Wy jakie książki na jesień polecacie?