Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Albatros. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Albatros. Pokaż wszystkie posty

piątek, 27 grudnia 2013

Nicholas Sparks - List w butelce

Autor: Nicholas Sparks
Tytuł: List w butelce
Oryginalny tytuł: Message in a bottle
Wydawnictwo: Albatros
Liczba stron: 327
Rok wydania: 2008













Nicholas Sparks to współczesny pisarz amerykański, którego książki ukazały się w 33 językach, w łącznym nakładzie ponad 40 milionów egzemplarzy. Serca czytelników podbił swoją pierwszą powieścią Pamiętnik. Kolejne plasowały się przez wiele miesięcy w czołówce światowych rankingów sprzedaży. Po twórczość Sparksa sięgają również twórcy filmowi. Wiele jego powieści doczekało się już ekranizacji.

Theresa Osborne to trzydziestosześcioletnia kobieta po przejściach. Kilka lat wcześniej rozwiodła się z mężem, który nie dotrzymywał wierności małżeńskiej. Teraz samodzielnie wychowuje dwunastoletniego syna Kevina, ma dobrze płatną pracę w gazecie, prowadzi nawet własną kolumnę z poradami i wydaje się, że po bolesnych wydarzeniach z przeszłości nie został nawet ślad. Nic bardziej mylnego. Kobieta jest bardzo samotna, brakuje jej miłości mężczyzny, poczucia bezpieczeństwa. Żyje w ciągłym biegu, bez chwili dla siebie, poświęcając się całkowicie synowi i pracy.

Za namową redaktor naczelnej gazety, a jednocześnie najlepszej przyjaciółki, Theresa postanawia skorzystać z urlopu, gdy Kevin spędza czas wolny z ojcem. Kobieta wybiera się do Cape Cod, gdzie może w spokoju odpocząć od życiowej bieganiny, wyciszyć się, poczytać, porozmyślać, pospacerować... Właśnie podczas jednego ze spacerów odkrywa coś wystającego z ziemi. To butelka, niezauważona przez nikogo, wydaje się wręcz, że czeka specjalnie na nią. W środku znajduje się przepełniony miłością, tęsknotą i bólem list mężczyzny do zmarłej żony. Theresa, zafascynowana i zauroczona tajemniczym autorem, odnajduje dwa kolejne listy dzięki kontaktom w pracy i po namowach przyjaciółki wyrusza na poszukiwania nieznajomego.

"Gdyby każdy, kto uważał, że mu się nie uda, nawet nie spróbował, to gdzie bylibyśmy dzisiaj?"

Jak się pewnie domyślacie, odnajduje Garretta, spotyka się z nim i zakochuje. Łączy ich ponadczasowe, nieziemskie uczucie, duchowe połączenie. Postanawiają spróbować bycia ze sobą. Nie wszystko układa się kolorowo. Problemem jest przede wszystkim odległość dzieląca kochanków - z Bostonu do Karoliny Północnej trzeba przebyć wiele mil. Czy ich miłość wytrzyma próbę czasu? Jak potoczy się ich znajomość?

List w butelce to druga książka Sparksa, jaką miałam okazję przeczytać. Poprzednią był jego debiut, czyli Pamiętnik. Po raz kolejny da się zauważyć niezwykły klimat, atmosferę, w jaką wprowadza nas autor. Myślę, że wierzy on w miłość nieśmiertelną, taką do końca świata, której nie może przerwać nawet śmierć. Te dwie książki, o których wspomniałam są do siebie bardzo podobne, dlatego nie sposób ich nie porównywać.

Powieść porusza problem miłości na odległość, bohaterów dzieli wiele kilometrów i zastanawiałam się, jak silne jest uczucie Theresy i Garretta, aby przetrwać próbę czasu. Które z nich porzuci swoje dotychczasowe życie i przeniesie się można by powiedzieć na drugi koniec świata?

" - Gdzie jesteś?
   - Siedzę na ganku i patrze, jak słońce wschodzi.
   - Jest pięknie?
   - Zawsze jest pięknie, ale dzisiejszego ranka nie sprawia mi to takiej radości jak zwykle.
   - Dlaczego?
   - Ponieważ nie ma cię przy mnie, by dzielić tę radość wspólnie."

Książka Sparksa to porządna dawka wiary w miłość. To nie jest kolejne romansidło lecz dzieło o uczuciu niezwykle dojrzałym. Obserwujemy, jak rodzi się, nabiera rozpędu; jesteśmy świadkami kryzysu, wątpliwości i wielu innych odczuć głównych bohaterów. Autor pozwala uwierzyć nam, że dla tej jedynej osoby warto poświęcić wszystko, całe swoje życie, bo rzeczy materialne przychodzą i odchodzą, a miłość? Miłość da nam szczęście, dzięki któremu będziemy zdolni pokonywać trudy życia.

Garretta i Theresę połączyła miłość jak z bajki, wręcz nieprawdopodobna, choć mocno chce się wierzyć w to, że jednak istnieje. Jeszcze zanim otworzyłam tę książkę i zaczęłam czytać pierwszą stronę, wydawało mi się, że wiem, jak się zakończy, choć pozory czasem mylą. Dlaczego jednak chciałam brnąć w nią dalej? Nie umiem jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. Myślę, że z ciekawości, zaintrygowania. Czy żałuję? Z pewnością nie, dlatego polecam ją wszystkim osobom, zarówno tym poszukującym jeszcze swojego Garretta lub Theresy, jak i tym, którzy już ich odnaleźli.

Ocena: 8/10

niedziela, 25 listopada 2012

Katarzyna Michalak - Poczekajka

Autor: Katarzyna Michalak
Tytuł: Poczekajka
Seria: Poczekajkowa tom 1
Wydawnictwo: Albatros
Liczba stron: 320
Rok wydania: 2008














Katarzyna Michalak to z wykształcenia weterynarz, a z zamiłowania pisarka. Tworzy nie tylko powieści, które na pewno wiele z Was przeczytało, lecz także scenariusze, felietony. Jest również kompozytorką piosenek, grafikiem komputerowym i producentką teledysków. "Poczekajka" to pierwsza książka, z którą miałam okazję się zapoznać i bynajmniej nie ostatnia.

Patrycja Marynowska to młoda kobieta, która, podobnie jak pani Michalak jest weterynarzem. Mieszka w Warszawie, pracuje w lecznicy, nie narzeka na brak pieniędzy, gdyż oprócz wypłaty ma jeszcze finansowe wsparcie matki. Żyć nie umierać, prawda? Patrycja to również niepoprawna marzycielka, która doznaje wizji pięknej małej chatki i księcia na koniu, który do niej przybędzie. Postanawia dopomóc przeznaczeniu i znaleźć Chatkę. Niestety, poszukiwania okazują się być bezowocne. Całkiem przypadkiem, podczas powrotu z eskapady, kiedy psuje się jej samochód ukazuje się to, czego szukała tyle czasu - Chatka Wiedźmy. Szczęśliwa dziewczyna przeprowadza się do Poczekajki koło Zamościa, gdyż tam właśnie znajduje się to cudo, które ukazało się w jej śnie. W komiczny sposób poznaje miłego księdza, z którego pomocą znajduje pracę w zamojskim Zoo.

"Nosze rąbnęły o ściankę szoferki. - Niech ksiądz wskakuje - usłyszała i odpowiedź uwięzła jej w krtani.
 - Ksiądz?! Po co mi ksiądz?! Ja jeszcze żyję! - krzyknęła, próbując zeskoczyć z noszy. - Nie jest ze mną tak źle! 
 Doktor zaśmiał się:
 - Sprawca zdarzenia jest księdzem."

Idylla nie trwa jednak długo. Matka Patrycji, mecenas Marynowska chce trzymać córkę pod kloszem i nie jest zadowolona z decyzji córki. Uknuła więc straszną intrygę, która ma zniszczyć życie dziecka i sprawić, że ta wróci do mamy. Zamieszany jest w to Artur - były chłopak bohaterki oraz Łukasz - podstawiony amant. Czy uda im się zepsuć to, na co dziewczyna pracowała? Kim okaże się mężczyzna z wizji? I czy Patrycja znajdzie miłość i spokój w małej wiosce?

Historia opisana w tej powieści niby jest obyczajowa, jednak wiele elementów jest bajkowych, magicznych, tak nieprawdopodobnych, że czasem śmiesznych. Na przykład wizja Chatki, która się spełniła.

Główna bohaterka posiada wiele cech samej autorki, przez co miałam wrażenie, że Patrycja i Katarzyna Michalak to jedna osoba. Na przykład mają wspólny zawód, krowę o tym samym imieniu, psa o podobnym do książkowego. Ten "zabieg" nie przypadł mi do gustu. Często irytował mnie język powieści, nie wiem dlaczego.

"Poczekajka" przepleciona jest listami Patrycji do Amrego czyli do jej wymarzonego ukochanego. Możemy wtedy poznać uczucia z jej punktu widzenia, a nie z wszechwiedzącego narratora.

Łatwo można się domyślić, że występuje tu mnóstwo zwierząt. Zarówno tych wiejskich, jak i tych egzotycznych. Często można się pośmiać z przekomicznych sytuacji takich jak cesarka krowy, ugrzęźnięcie bizona w błocie czy zaginięcie kobry. 

Główna bohaterka jest roztrzepana, szalona, ale też bardzo oddana swej pracy. Widać, że kocha to, co robi. Oddaje się naszym małym przyjaciołom całym sercem. Marzy o szczęściu, o spokoju i o znalezieniu tej jedynej wspaniałej miłości, którą będzie przeżywać do końca swych dni. Najbardziej cenię w niej wytrwałość, ambicję, chęć spełniania swych marzeń oraz to, że przeciwstawiła się despotycznej matce.

"To proste: przynajmniej raz w życiu chcę spełnić moje marzenie, a nie matki. Przynajmniej raz w życiu chcę pójść moją drogą, a nie tą, którą powinnam iść, bo tak twierdzicie wy."

" Pod czujnym okiem matki była jak rajski ptak zamknięty w złotej klatce, ze złotym łańcuszkiem owiniętym wokół skrzydeł, by broń Boże ich nie rozwinął i nie doleciał, gdy ta, co go więzi, nieopatrznie zostawi drzwiczki klatki uchylone. Teraz było inaczej. Łańcuch pętający skrzydła pękał, drzwiczki były otwarte na całą szerokość."

Podsumowując książka podobała mi się i z chęcią sięgnę po kolejne części. Nie jest to może wybitne dzieło, które pozostaje na długo w pamięci, jednak niesie pewne przesłanie. Jeśli szukacie czegoś krótkiego i lekkiego to powieść Katarzyny Michalak doskonale się do tego nadaje.

A na koniec świetny teledysk, który idealnie współgra z powieścią:
                                       
                                                 

Ocena: 4/5, 8/10

Seria Poczekajkowa: 
1. Poczekajka
2. Zachcianek
3. Zmyślona
4. Sekretnik

 

piątek, 3 sierpnia 2012

Nicholas Sparks - Pamiętnik

Autor: Nicholas Sparks
Tytuł: Pamiętnik
Oryginalny tytuł: The Notebook
Wydawnictwo: Albatros
Liczba stron: 254
Rok wydania: 1997/2011













Nicholas Sparks to pisarz, który znany jest wszystkim. Jego książki są rozchwytywane przez czytelników, a w moich bibliotekach praktycznie nieosiągalne. Na podstawie większości z nich powstały filmy, które są hitami. Postanowiłam sama przekonać się, czy naprawdę jest to tak fenomenalny autor i sięgnęłam po jego debiut czyli Pamiętnik.

             Jedna z najpiękniejszych powieści o miłości ostatniego dwudziestolecia!

Noah Calhoun, schorowany osiemdziesięciolatek razem z chorą na Alzheimera żoną mieszka w domu opieki, gdzie przeżywają ostatnie dni swojego życia. Czyta jej przepiękną historię o cudownej miłości, która zdarza się raz na tysiąc lat. Jej bohaterami są młodzi ludzie, którzy poznali się w latach trzydziestych XX wieku jako nastolatkowie i zakochali się w sobie od pierwszego wejrzenia. Wspólnie, mimo protestów rodziców dziewczyny, która pochodziła z wyższych sfer, spędzili najwspanialsze lato w swoim życiu. Jednak wkrótce dziewczyna wyjeżdża z miasta i pozornie wszystko się kończy. Czy była to tylko wakacyjna miłość? Nie, ich uczucie przetrwało czternaście lat rozłąki, podczas których chłopak pisał listy, na które niestety nie otrzymał odpowiedzi.

Po czternastu latach znów się spotykają, kiedy młoda kobieta przyjeżdża do miasta w którym mieszka jej pierwsza miłość. Oboje mają za sobą wiele doświadczeń, które ukształtowały ich charaktery. Ale w środku są nadal tymi samymi ludźmi co kilkanaście lat wcześniej. Jak potoczy się ich historia? Czy uczucie odżyje? Czy może kobieta wyjdzie za mąż za przystojnego prawnika?

Oczywiście tajemnicą nie jest to, że młodymi bohaterami opowieści są, teraz już, ci starzy ludzie czyli Noah i Allie. Od początku czytelnik wie, że chodzi właśnie o nich.

Jak wiemy, Alzheimer polega na tym, że chory wszystko zapomina. Tak też było w przypadku Allie i Noah czytał jej ich wspólne losy.

Główni bohaterowie ukazani są jako chodzące ideały. Nie mają żadnych wad, za to wiele wiele różnych pasji, dzięki którym nigdy się nie nudzą. Ich miłość też jest unikatowa. Myślę, że zostało to zrobione specjalnie, żeby właśnie pokazać miłość bez żadnych zgrzytów. Taką, na którą czeka każdy z nas.

Bardzo podobało mi się, jak Noah opisywał Allie. Dzięki temu, że kochał poezję, tworzył takie zobrazowanie ukochanej, jakie każda kobieta chciałaby usłyszeć.

    "Kiedy patrzę na Ciebie, najmilsza, rano, nim weźmiesz prysznic, albo w pracowni, gdzie uwijasz się umazana farbą,  z brudnymi włosami i zmęczonymi oczami, wiem z całą pewnością, że jesteś najpiękniejszą kobietą na świecie."


Powieść ta zmusza do refleksji nad własym życiem. Czy żyję tak, jak zawsze chciałam? Czy jestem szczęśliwa? Czy spełniam swoje marzenia? Te i inne pytania możemy sobie zadać po lekturze.

Zakończenie dla mnie dosyć nietypowe, bo nie jest tak do końca jasne. Trzeba domyślić się co znaczą słowa wypowiadane przez bohaterów. ja wysnułam własną teorię, ale nie wiem, czy jest ona dobra, a poza tym nie chcę zdradzać zakończenia, więc nie będę jej przedstawiać. 

Przyznam, że pod koniec wielokrotnie się popłakałam, stety albo niestety przy wzruszających książkach czy filmach ciągle mi się to zdarza. Teraz mam zamiar obejrzeć film, o którym słyszałam same dobre rzeczy, a nawet to, że jest lepszy od książki. 

Kontynuacją "Pamiętnika" jest książka "Ślub".

Ocena: 4/5, 8/10