Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Michelle Zink. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Michelle Zink. Pokaż wszystkie posty

piątek, 17 stycznia 2014

Michelle Zink - Krąg ognia

Autor: Michelle Zink
Tytuł: Krąg ognia
Seria: Proroctwo sióstr tom 3
Oryginalny tytuł: Circle of Fire
Wydawnictwo: Telbit
Liczba stron: 360
Rok wydania: 2012












Michelle Zink znana jest wszystkim z trylogii "Proroctwo sióstr". Pomysł na trzyczęściową powieść o historycznej przepowiedni zrodził się z jej wielkiej fascynacji dawnymi mitami i legendami. Miałam to szczęście, że mogłam ją przeczytać. W tej recenzji chciałabym krótko opisać fabułę tej części oraz przedstawić moje zdanie o niej i podsumować całą serię.

Lia jest już bardzo blisko zrozumienia pozostałych fragmentów przepowiedni i doprowadzenia jej do końca. Wkrótce będzie już mogła uwolnić się od nękających ją Dusz i na zawsze zamknąć Bramę przed ich przywódcą, Samaelem. Wraz z ukochanym Dimitrim wyrusza do Irlandii, gdzie prawdopodobnie znajduje się kamień niezbędny do przeprowadzenia obrzędu w Averbury. Podczas poszukiwań znajduje kogoś jeszcze: czwarty Klucz również niezbędny do dokonania obrzędu.

Po powrocie do domu próbuje odbudować przyjaźń z Sonią i Luisą, od których znacząco się oddaliła. Zdrada Soni wciąż ją boli i Lia nie umie jej przebaczyć. Dziewczyna musi się spieszyć w rozwiązywaniu tajemnic, ponieważ kamień z mocą ciotki Abigail, który otrzymała na wyspie Altus z każdym dniem robi się zimniejszy, a to oznacza, że ochrona przed Duszami jest coraz mniejsza. Najtrudniejsze zadanie jest jednak wciąż przed nią. Przekonanie Alice, siostry bliźniaczki, aby wzięła udział w obrzędzie jest praktycznie niewykonalne. Lia musi znaleźć jednak jakiś sposób, aby przeciągnąć siostrę na swoją stronę, gdyż Alice jest Strażniczką (choć nie chce wypełniać tej roli) i jej nieobecność w Averbury spowodowałaby niepowodzenie.
Jak potoczą się losy Lii? Czy uda jej się rozwiązać proroctwo, odzyskać spokój ducha i zapewnić bezpieczeństwo sobie i najbliższym?

W ostatniej części trylogii autorka skupiła się głównie na rozwiązaniu proroctwa. W Strażniczce Bramy tematem przewodnim były uczucia Lii, a tu wszystko powoli zmierza ku zakończeniu. Jednak w dalszym ciągu możemy śledzić odczucia głównej bohaterki i obserwować zmaganie się z Duszami.

W oczy rzuca się przemiana, jaka dokonała się wewnątrz Lii. Na początku serii była młodą damą, która przestrzegała zasad i etykiety, miała chłopaka, którego najprawdopodobniej by poślubiła i wiodła spokojne życie. Proroctwo odmieniło ją całkowicie. Najlepiej oddaje to poniższy cytat:

"Trudno rozpoznać, że przyglądająca mi się młoda kobieta to ta sama dziewczyna, która pierwszy raz przyjechała do Londynu. Nastolatka, która uciekła z domu, od siostry i chłopaka, którego kochała. A jednak ta nowa osoba wydaje się niezwykle znajoma. Jej szmaragdowe oczy błyszczą jak niegdyś oczy mojej mamy, jej kości policzkowe są mocno zaznaczone, jak gdyby przypominały mi o wszystkich wyrzeczeniach wynikłych z proroctwa. Nic dziwnego, że dziewczyna o okrągłej buzi, po raz pierwszy przybywająca do stolicy Anglii stała się jedynie wspomnieniem."


Proroctwo coraz bardziej zaczyna dawać się jej we znaki. W nocy nie może spać, gdyż nękają ją Dusze, dlatego popada w apatię. Zmęczenie coraz bardziej osłabia ją fizycznie. Dziewczyna ma już powoli dość, a czasem nawet traci zmysły.

"Mija dzień za dniem, a ja wpadam w objęcia kojącej apatii. Po raz pierwszy odkąd na swoim nadgarstku znalazłam znamię węża, przez całe godziny, a nawet doby nie znajduję dość energii na zastanawianie się nad proroctwem i moją w nim rolą."

Miłość łącząca Lię i Dimitria staje się dojrzała. Nie jest to "szczeniackie" uczucie łączące nastolatków, ale prawdziwe połączenie dwóch dusz. Zastanawiam się tylko nad tym, czy nie są trochę za młodzi na taki rodzaj uczucia, ale nie mnie to oceniać. Przypadło mi to jednak do gustu, gdyż ich rozmowy były bardzo dorosłe, przemyślane i jestem pewna, że dla drugiej osoby wskoczyliby w ogień.

Nie brak tu też wzruszających scen. Najbardziej zapadło mi w pamięć pożegnalne spotkanie Lii z rodzicami i bratem Henrym na Równinie. Sama mam młodszego brata i wiem, jakie odczucia w stosunku do niego miała dziewczyna, dlatego ich pożegnanie wywołało u mnie wiele emocji.
Scena ta zawiera przesłanie: rodzice Lii powiedzieli, że kiedy umrze, spotkają się w innym świecie, a oni będą na nią czekać. Może się to odnosić do nas: śmierć bliskich osób zawiera nadzieję na ich ponowne ujrzenie i przebywanie z nimi na zawsze w lepszym miejscu.

Bardzo polubiłam Lię i całą tę trylogię, dlatego żałuję, że nie poznam jej dalszych przygód. Choć szczerze powiedziawszy odrobinę bardziej lubię właśnie trylogie niż wielotomowe serie, gdyż przy tych drugich istnieje ryzyko zanudzenia. Zakończenie trylogii było niesamowite, nie spodziewałam się takiego obrotu wydarzeń, więc jeśli jeszcze jej nie czytaliście, to koniecznie po nią sięgnijcie. Akcja dzieje się w XVIII wieku, dlatego nie brak tu etykiety i pięknych strojów.
Całej trylogii pani Zink z czystym sercem daję czwórkę z plusem i zaliczam do moich ulubionych.

Moja ocena: 8/10

Trylogia Proroctwo sióstr: 


czwartek, 9 sierpnia 2012

Michelle Zink - Strażniczka Bramy

Autor: Michelle Zink
Tytuł: Strażniczka Bramy
Seria: Proroctwo sióstr tom 2
Oryginalny tytuł: Guardian of the Gate
Wydawnictwo: Telbit
Liczba stron: 383
Rok wydania: 2010













Z wielką chęcią zabrałam się za kolejną część historii bliźniaczek, których życie odmieniło proroctwo. Jestem już coraz bliżej rozwiązania zagadki i zakończenia przepowiedni.
Spotykamy Lię, bo tak naprawdę to ona jest główną bohaterką, osiem miesięcy po przeprowadzce do Londynu. Szkoli tam swoje zdolności z dala od siostry, która jest przeciwko niej. Razem z przyjaciółką Sonią cieszy się swobodą, jeździ konno, uczy się strzelać z łuku. Jednocześnie próbuje dowiedzieć się jak najwięcej o tym kim jest i jaką rolę ma spełnić.

Pewnego dnia nagle odwiedzają ją goście. Są to ciotka Virginia, Edmund i Luisa - stęsknieni przyjaciele, których Lia nie widziała prawie rok. Dziewczyna dowiaduje się, że Alice nic nie robi sobie z praw panujących w Pozaświatach, łamie je i rośnie w siłę sprzymierzając się z Duszami.
Szesnastolatka razem z przyjaciółkami i Edmundem wybiera się do Lady Abigail - siostry babci bliźniaczek. Niestety, jest ona umierająca, a tylko od niej Lia może się dowiedzieć gdzie ukryte są brakujące strony Księgi Chaosu. Przeżywa podróż pełną niebezpieczeństw, pełną złych Wilków. Wkrótce, bynajmniej nie szczęśliwie i zdrowo, dociera na wyspę Altus, gdzie mieszkają Siostry. Dowiaduje się tam wielu przydatnych rzeczy, które pomogą jej wykonać misję.

Bardzo pomaga jej Dimitri - chłopak poznany na spotkaniu Towarzystwa - ludzi, którzy mają nadzwyczajne magiczne zdolności. Szybko rodzi się między nimi nić porozumienia, a nawet coś więcej. Bez niego na pewno nie udałoby się jej dokonać wielu czynów.

Ta część była zdecydowanie lepsza od poprzedniej. Cały czas byłam ciekawa, co będzie dalej, a tym samym coraz bardziej się wgłębiałam w całą historię. Nawet kiedy nie miałam czasu na czytanie bardzo mnie do niej ciągnęło. Dzięki niej przeżyłam niesamowite chwile, gdzie łamano zasady dobrego wychowania.

W "Strażniczce Bramy" Lia skupia się na odnalezieniu brakujących stron Księgi Chaosu, reszta proroctwa jest tak jakby tymczasowo wyciszona. Jednak nie znaczy to, że niebezpieczeństwo znika. Przeciwnie, stanowi ono coraz większe zagrożenie.
Podobnie z Alice, pojawia się ona zdecydowanie rzadziej niż poprzednio, ale kiedy już się kontaktuje z Lią, to w sposób przedziwny, zakazany. Oznacza to, że ma ona o wiele większą moc niż "dobra" bliźniaczka.

Urzekła mnie wyspa Altus - jej szczegółowe opisy spowodowały, że chciałabym tam zamieszkać na zawsze. Jest to miejsce idealne, bezpieczne, ciepłe, pełne słodkich, pysznych owoców.

   "Wyspa jest piękna, choć to określenie nie oddaje całej jej urody. Patrzę na rozciągający się ocean, na budynek, który mieszkańcy nazywają Pałacem, i na mniejsze, otaczające go zabudowania. Czuję, że dokładnie tu jest moje miejsce. To tu mogę osiągnąć największy spokój."

   "Wychodzimy z gaju, ponad nim rozciąga się niebo. Poniżej połyskuje morze, kołuje się i kipi bielą, gdy fale rozbijają się o poszarpane skały, schodzące ostro w dół od gaju do morskiego brzegu."

Czy przyjaciółki Lii będą jej wierne? Kim jest Dimitri? Jak dziewczyna zostanie przywitana przez mieszkańców wyspy? Czy uda się jej odnaleźć karty Księgi Chaosu? Czy nie opętają jej Dusze? I co z miłością do Jamesa? Na te i inne pytania znajdziecie odpowiedzi w "Strażniczce Bramy".

Ocena:10/10

Trylogia Proroctwo sióstr:
1. Proroctwo sióstr  RECENZJA
2. Strażniczka Bramy
3. Krąg ognia  RECENZJA

sobota, 28 lipca 2012

Proroctwo sióstr - Michelle Zink

Autor: Michelle Zink 
Tytuł: Proroctwo sióstr 
Seria: Proroctwo sióstr tom 1 
Oryginalny tytuł: Prophecy of the Sisters
Wydawnictwo: Telbit
Liczba stron: 367
Rok wydania: 2010












Jeszcze niedawno nie wiedziałam kim jest Michelle Zink. Jednak po przeczytaniu wielu recenzji powyższej książki doszłam do wniosku, że jest ona naprawdę fenomenalna i zapragnęłam ją przeczytać. Na szczęście okazało się, że jest w mojej bibliotece, więc jak tylko ktoś ją oddał, to od razu popędziłam, aby dorwać ją w swoje ręce.

Lia i Alice to szesnastoletnie bliźniaczki, których ojciec niedawno zmarł, a matka popełniła samobójstwo wiele lat wcześniej. Opiekuje się nimi oraz ich bratem Henrym ciotka Virginia, siostra bliźniaczka matki. Lia, pewnego dnia odkrywa na nadgarstku dziwne znamię, które na początku nic nie przypomina, jednak po pewnym czasie staje się pewnym symbolem. Dlaczego właśnie ona je otrzymała? Czy jest to związane ze śmiercią matki?

Okazuje się, że dziewczęta są częścią pradawnego proroctwa, które tak naprawdę jest bardzo ważne dla całego świata. Lia chce dowiedzieć się o nim jak najwięcej, chce poznać prawdę. Rozpoczyna się walka z czasem, gdyż cały czas jest nękana przez Dusze, oraz z siostrą, która staje się jej wrogiem.

Akcja powieści dzieje się na przełomie XIX i XX wieku, wywnioskowałam to z dat urodzin pewnych ważnych bohaterek - Soni i Luisy. Dzięki temu możemy się poczuć, jak mieszkańcy posiadłości sprzed wielu lat. Kobiety chodziły w często niewygodnych sukniach, w domu bohaterek mieszkała także służba, która między innymi musiała rozpalać w każdym kominku. Dla mnie stanowiło to miłą atmosferę.

Szczególnie zwróciłam uwagę na nietypowy pomysł powieści, aby bliźniaczki przedstawić jako wrogów. Zazwyczaj są to nie tylko siostry, ale też najlepsze przyjaciółki. Tutaj podobno też tak było, jednak w zamierzchłej przeszłości. Dziewczyny stają się częścią okrutnej przepowiedni, która stawia je po dwóch stronach barykady.

Klimat książki wydawał mi się mroczny, ponury, miałam wrażenie, że ciągle jest tam pochmurno i pada deszcz, dzięki temu wydarzenia nabierały większej tajemniczości i grozy.

Występowały tu różne opisy miejsc między innymi Pozaświatów, które odgrywały bardzo ważną rolę, ale nie były one nużące, dzięki nim mogłam sobie lepiej wszystko wyobrazić.

Uwielbiam kiedy mogę poczytać o miłości bohaterów do książek, o tym jak bardzo je cenią. Myślę, że mistrzowsko zostało to pokazane w "Atramentowym sercu" Cornelii Funke. Tutaj również występuje ten "motyw". Ojciec nauczył Lię i jej rodzeństwo, aby szanowali książki, w ich domu jest także biblioteka z ogromną ilością różnych pozycji.

Narratorką "Proroctwa sióstr" jest Lia. Polubiłam ją, ale nie podobało mi się w niej to, że czasem bardzo wszystko przeżywała, roztrącała każdy szczegół. Zwracałam na to uwagę głównie na początku; później albo tego już nie było albo po prostu nie myślałam tak o tym. Jeżeli chodzi o Alice, to szczerze jej nie lubiłam, często się na nią denerwowałam i oburzało mnie jej zachowanie.

Jak widać dołączam się do szeregu pozytywnych opinii o książce "Proroctwo sióstr". Na półce czeka już na mnie kolejna część, która na pewno przybliży siostry do kresu przepowiedni.


Ocena: 4/5 ,  8/10


Trylogia "Proroctwo sióstr:
1. Proroctwo sióstr